Θα
ήθελα να ξεκινήσω τη σημερινή εκδήλωση από ένα σοβαρό γεγονός που σημειώθηκε τη
μέρα της απεργίας στις 9 Απρίλη, και το οποίο έχει θαφτεί.
Έχει να κάνει με την
κατάπτυστη και προκλητική απόφαση του δικαστηρίου που καταδίκασε 24 ηρωικούς
απεργούς χαλυβουργούς σε ποινές φυλάκισης από 21 ως 23 μήνες με αναστολή.
Κάνουμε
αναφορά όχι μόνο σε σχέση με το απαράδεκτο και αστήρικτο σκεπτικό του
δικαστηρίου. Ούτε επειδή ο 9μηνος ηρωικός αγώνας των χαλυβουργών, σε μια
περίοδο που όλα τα έσκιαζε η φοβέρα, συγκλόνισε τους εργάτες, τους νέους, τα
λαϊκά στρώματα σε όλη την Ελλάδα, αλλά και έξω από τα σύνορα της χώρας. Κάνουμε
την αναφορά γιατί αυτή η απόφαση είναι ενδεικτική του τι ανάπτυξη επιδιώκει το
κεφάλαιο. Ότι αυτή η ανάπτυξη, όπου δεν περνά η ενσωμάτωση, όπου οι εργαζόμενοι
δε σκύβουν το κεφάλι, θα συνοδεύεται από την καταστολή.
Έχει
μια σημασία αυτή η συζήτηση γιατί τώρα όλοι μιλάνε για ανάπτυξη και κάνουν
διάφορες προτάσεις για μίγματα διαχείρισης. Και η κυβέρνηση κάνει μια τέτοια
συζήτηση, κρύβοντας ότι η όποια ανάπτυξη θα πατά πάνω σε αποκαΐδια εργατικών
λαϊκών δικαιωμάτων. Και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για ανάπτυξη, αλλά και αυτός τι λέει
κυρίως όταν μιλά τη γλώσσα της αλήθειας με ΣΕΒ, αξιωματούχους της ΕΕ ή άλλους
εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών; ότι πρέπει να δοθεί ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο για
να κάνει επενδύσεις και για το λαό βλέπουμε. Άλλωστε τα λόγια για κατάργηση των
νόμων των μνημονίων και της επαναφοράς των μισθών στο 2009 έχουν ήδη γίνει
αέρας.
Συζήτηση
για ανάπτυξη γίνεται και σε επίπεδο Πειραιά. Ένας Πειραιάς που χτυπιέται από
την ανεργία και τη φτώχεια, εξαιτίας της πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου. Είναι στρατηγική επιδίωξη του
κεφαλαίου, όπως εξειδικεύεται και στις αποφάσεις της ΕΕ, να γίνει ο Πειραιάς
μεγάλο διαμετακομιστικό κέντρο.
Οξύνεται
η διαπάλη ανάμεσα στα μονοπώλια για παράδειγμα στο θέμα του λιμανιού και της
ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ. Υπάρχει διαπάλη ανάμεσα σε δυο βασικά σχέδια
ιδιωτικοποίησης, αυτό της πώλησης των μετοχών του ΟΛΠ που φέρνει η κυβέρνηση
και αυτό που μιλά για μακροχρόνιες παραχωρήσεις χρήσεων του λιμανιού σε
μονοπώλια και το υποστηρίζουν, τμήμα της ΝΔ και
του ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, η ΧΑ, ενώσεις εργοδοτών στον Πειραιά, οι
σημερινές αρχές των παραλιακών δήμων (Πειραιάς, Κερατσίνι- Δραπετσώνα, Πέραμα,
Σαλαμίνα).
Παίζεται
λοιπόν χοντρό παιχνίδι. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να δούμε και την υποψηφιότητα
Μώραλη, δηλαδή να δούμε ότι ακόμα πιο άμεσα εμπλέκονται οι εφοπλιστές και οι
επιχειρηματίες για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους.
Ο οποίος παρεπιπτόντως επειδή διαφημίζει ότι
έχει ψηφοδέλτιο επιτυχημένων επιχειρηματιών, που θα λύσει τα πάντα αμέσως,
θέτουμε τρία απλά ζητήματα:
·
τι εργασιακές
σχέσεις επικρατούν εκεί που κάνουν κουμάντο οι εργοδότες που τον στηρίζουν,
·
πόσο άφθαρτοι
είναι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που τον στηρίζουν και
·
τρίτο πότε
βρήκαν το κοκαλάκι της νυχτερίδας ο ένας πρώην δήμαρχος και οι 7 πρώην
αντιδήμαρχοι που είναι στο ψηφοδέλτιό του και οι οποίοι μέχρι χτες εφάρμοζαν
και στήριζαν αντιλαϊκή πολιτική.
Σε
αυτά τα πλαίσια εμείς καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους
αυτοαπασχολούμενους, τους νέους να δουν με ψυχραιμία ποια είναι η κατάσταση και
να σταθμίσουν καλά και τα λόγια, αλλά κυρίως τις πράξεις του κάθε κόμματος και
του κάθε συνδυασμού. Ωραία λόγια μπορεί να πει ο καθένας, στην πράξη όμως το τι
κάνεις μετράει. Πχ ο ΣΥΡΙΖΑ λέει να ψηφιστεί αυτός για να φύγει η κυβέρνηση,
όμως δείτε τι δε λέει: δε λέει κουβέντα για τις δεσμεύσεις του σε ΣΕΒ και
ιμπεριαλιστές, δε λέει κουβέντα για τις συμφωνίες σε επίπεδο ΕΕ που θα έχουν σε
μόνιμη επιτήρηση και λιτότητα τους λαούς, δε λέει πώς θα συμβαδίζει η ανταγωνιστικότητα
του κεφαλαίου με την ευημερία του λαού, δε λέει και πως θα χρηματοδοτηθεί το
κεφάλαιο και πώς θα στηριχτεί ο λαός που υποφέρει κλπ. Και με τη στάση του στο
κίνημα, στη βουλή, στην τοπική διοίκηση, με τους υποψήφιους και τις συμμαχίες
που επιλέγει επιβεβαιώνει ότι μιλάμε για ένα αστικό πλέον κόμμα, από το οποίο
οι εργαζόμενοι δεν έχουν να προσμένουν.
Εμείς
λέμε ότι υπάρχει κριτήριο για να ζυγίζει κανείς σωστά τα πράγματα: η απάντηση στο ερώτημα: ανάπτυξη για
ποιον.
Γιατί
και εμείς στο ΚΚΕ είμαστε με την ανάπτυξη, αλλά με την ανάπτυξη που έχει
κριτήριο το πώς θα καλύπτονται οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Ειδικά με βάση
τα σύγχρονα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα.
Για
παράδειγμα για μας ανάπτυξη είναι τα μεγάλα νοσοκομεία στον Πειραιά να μην
έχουν κενά και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του λαού. Για το κεφάλαιο είναι
ανάπτυξη η σημερινή κατάσταση που πχ στο Μεταξά έχουν έλλειψη ακόμα και σε
βελόνες και που ταυτόχρονα μονοπωλιακοί όμιλοι κερδοσκοπούν στον τομέα της
υγείας.
Για
μας ανάπτυξη είναι η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Και λέμε ότι σήμερα
είναι ώριμες οι συνθήκες να τεθούν οι παραγωγικές δυνάμεις σε κίνηση, με ευθύνη
της εργατικής λαϊκής εξουσίας, κοινωνικοποιώντας τα συγκεντρωμένα μέσα
παραγωγής. Αυτή η εξουσία, με την αντίστοιχη πολιτική, είναι η μόνη που μπορεί
να δώσει απάντηση στα μεγάλα λαϊκά προβλήματα, τη φτώχεια, την ανεργία κλπ. Το
κεφάλαιο εννοεί την ανάπτυξη με ανεργία, με ελαστικές σχέσεις απασχόλησης, με
σκόντο στην ασφάλεια στους χώρους δουλειάς κλπ.
Στις
εκλογές που έρχονται, και στις τρεις κάλπες ο λαός έχει μια ευκαιρία. Να
στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι απαιτεί την ανατροπή αυτής της βάρβαρης
πολιτικής, και ότι διεκδικεί μια άλλη προοπτική. Τη μόνη ρεαλιστική φιλολαϊκή
πολιτική που είναι στο τραπέζι και που είναι η πρόταση του ΚΚΕ.
Γι’
αυτή την προοπτική αξίζει να παλέψει ο λαός. Τον καλούμε μέσα από την πείρα του
να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι. Να εξετάζει τι του λέει ο κάθε υποψήφιος.
Και αν του λέει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, να φυλάγεται. Γιατί
ή με το κεφάλαιο θα είναι κανείς ή με τους εργάτες.
Είναι
αυταπάτη και Δευτέρα παρουσία ότι θα δούμε καλύτερες μέρες με τα μονοπώλια πανίσχυρα
και με τους δείκτες καπιταλιστικής ανάπτυξης υψηλούς. Θυμίζουμε: στα χρόνια των
υψηλών ρυθμών ανάπτυξης που είναι και πρόσφατα ο λαός βγήκε χαμένος. Γιατί στο
όνομα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου καθηλώθηκαν μισθοί, αφαιρέθηκαν
ασφαλιστικά δικαιώματα, καταργήθηκε το ωράριο, ελαστικοποιήθηκαν οι εργασιακές
σχέσεις και πολλά άλλα.
Δεν
έχει να περιμένει τίποτα από την ΕΕ. Για άλλη μια φορά όσοι την εξωραΐζουν,
όσοι την υπερασπίζονται λένε ψέματα. Δεν πρέπει ο λαός να την πατήσει ξανά. Την
πάτησε με τα περίφημα χρυσά κουτάλια, με την αγορά των 350 εκατ που θα άνοιγε
για τους αγρότες, για την περιβόητη σύγκλιση και ότι θα είχαμε μισθούς
Γερμανίας. Όλα ψέματα με το τσουβάλι, που τα είπαν όλα τα άλλα κόμματα πλην
ΚΚΕ.
Ο
λαός έχει να περιμένει από τον εαυτό του και γι’ αυτό να βελτιώσει ο ίδιος
αποφασιστικά το συσχετισμό δύναμης υπέρ του ΚΚΕ και σε Ευρωβουλή και σε
περιφέρεια και σε δήμους. Να γίνουν οι εκλογές ευκαιρία για συγκέντρωση
δυνάμεων. Γιατί το ερώτημα ανάπτυξη για ποιον θα τίθεται και την επομένη των
εκλογών. Και ο λαός πρέπει να ενισχύσει τη δύναμή του για να απαντήσει και να
διεκδικήσει ανάπτυξη για τον ίδιο και όχι για το κεφάλαιο. Να ψηφίσει ΚΚΕ στις
ευρωεκλογές, Λαϊκή Συσπείρωση με υποψήφιο περιφερειάρχη το Θανάση Παφίλη και
υποψήφια δήμαρχο Πειραιά την Ελπίδα Παντελάκη στις τοπικές εκλογές.
Και
επειδή κάποιοι κάνουν συζήτηση για την ανάγκη να έχει υποψήφιο η αριστερά στο
β’ γύρο στον Πειραιά και προσπαθούν να θολώσουν τα νερά σε λαϊκό κόσμο, και
μιλώ για την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ. Αφήνοντας κατά μέρος τη συζήτηση για το
περιεχόμενο της έννοιας αριστερά. Ρωτάμε:
·
Είναι αριστερό
και φιλολαϊκό το κάλεσμα να πάνε οι εργαζόμενοι στο λιμάνι και την ευρύτερη
περιοχή του Πειραιά σε συνεργασία και μέτωπο με τους εφοπλιστές της ακτοπλοΐας
και της κρουαζιέρας; Γιατί εκεί καλούν οι του ΣΥΡΙΖΑ και δια στόματος Δρίτσα
και δια στόματος Βαλαβάνη.
·
Πρέπει να μας
πουν ποιοι επιχειρηματίες εκφράζουν τον μπερλουσκονισμό όπως λένε και που
απέναντί τους πρέπει να γίνει μέτωπο και ποιοι είναι οι υγιείς επιχειρηματίες που
πρέπει να τους συμπαραστεκόμαστε. Είναι φανερό ότι είναι μια υποκριτική
συζήτηση που επιδιώκει να παρασύρει κόσμο.
·
Και επειδή
ισχύει η παροιμία δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι, να χαίρονται στο
ΣΥΡΙΖΑ τη στήριξη από την κυβερνώσα αριστερά της ΔΗΜΑΡ. Αν και σε σχέση με τους
φίλους του ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγαλύτερη αξία να στεκόμαστε στον Δασκαλόπουλο και το
ΣΕΒ, τον Ομπάμα και τα διάφορα ινστιτούτα σκέψης στις ΗΠΑ, τον Ολάντ με τον νέο
αέρα που φυσάει, το Μόντι, το Ραχόι, τη Ντίλμα και άλλους από το πολιτικό
προσωπικό του κεφαλαίου ανά τον κόσμο.
Κλείνοντας
λέμε να βγει ισχυρό το ΚΚΕ παντού. Γιατί:
Πρέπει
να ενισχύσουμε τους αγώνες, για να εμποδίσουμε μέτρα, να αποσπάσουμε
κατακτήσεις σήμερα.
Πρέπει
να έχει ανάταση ο κόσμος, να δοθεί ώθηση στην οργάνωση της πάλης του
Να
συγκεντρωθούν δυνάμεις για την προοπτική που δίνει το ΚΚΕ.
Και
να πάρει και απάντηση το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής. Και εδώ να πούμε 2
πράγματα. Στο δήμο της Αθήνας μόνο το ΚΚΕ είπε να μη δοθεί καμιά διευκόλυνση
στη ναζιστική και εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ,
αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε στήριξαν τη θέση του ΚΚΕ.
Επίσης
τα επιχειρήματα που αναπαράγει η Χρυσή Αυγή, ειδικά σε σχέση με τη ζώνη του
Περάματος, τα έλεγαν τα προηγούμενα χρόνια στελέχη και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και
του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Και είχαν προσπαθήσει και αυτοί να φτιάξουν σωματείο.
Ακόμα,
η υπόθεση Μπαλτάκου δείχνει ότι η Χρυσή Αυγή έχει υψηλές διασυνδέσεις και
σχέσεις με το σύστημα ου στα λόγια καταγγέλει και στην πράξη στηρίζει.
Και
επειδή πάνε να τους βγάλουν και αθώες περιστερές εμείς λέμε ότι δεν ξεχνάμε
ούτε τη δολοφονία του Φύσσα, ούτε την επίθεση στο Πέραμα, ούτε τις επιθέσεις σε
μετανάστες, ούτε τους τραμπουκισμούς. Να πάρουν απάντηση και αυτοί και οι
υποστηρικτές τους με ψήφο στο ΚΚΕ.
Για
αυτούς και μόνο τους λόγους θεωρούμε ότι αρκεί και ένας κόσμος που έχει τις
επιφυλάξεις του, να κάνει το βήμα να στηρίξει το ΚΚΕ παντού. Δε θα το
μετανιώσει. Ίσα-ίσα θα δυναμώσει τη δύναμη και την ελπίδα του.