Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Νέος κύκλος αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Τοπική Διοίκηση μέσω του «Κλεισθένη»


«Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, προωθεί ένα νέο κύκλο «αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση και επί της ουσίας, η μεταρρύθμιση «Κλεισθένης» δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αποτελεί τη συνέχεια των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων». Αυτό σημείωσε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, μιλώντας στο 2ο κοινό Συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) και της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ). 

Θέση του ΚΚΕ, είπε, είναι ότι  «η μεταρρύθμιση αυτή θα φέρει νέα προβλήματα, θα δημιουργήσει νέες συνθήκες που θα είναι σε βάρος των εργαζόμενων στους δήμους και τις περιφέρειες, σε βάρος των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, τα οποία βιώνουν σε συνθήκες φτώχειας, ανεργίας, αλλά και των επιπτώσεων της ασκούμενης αντιλαϊκής πολιτικής όσον αφορά τα δικαιώματά τους. Πρόκειται δηλαδή για μία ακόμα μεταρρύθμιση που προσαρμόζει ακόμα περισσότερο την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση στις ανάγκες του κεφαλαίου, όπως αυτές εκφράζονται στη νέα φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Πρόκειται για μία μεταρρύθμιση που προσπαθεί να προσαρμόσει και να ενσωματώσει την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση στις ανάγκες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και με τον εκλογικό νόμο». 
Τόνισε πως «στήνεται επί της ουσίας ένα πλαίσιο το οποίο αφενός μεν θέλει να αποπροσανατολίσει, αλλά ο βασικός στόχος της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης είναι να οδηγήσει στην ενσωμάτωση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων κάτω από τις σημαίες μιας βαθιάς ταξικής αντιδραστικής και αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζει και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ». 
Στάθηκε στους λεονταρισμούς και τις σκιαμαχίες της κυβέρνησης με τη ΝΔ ή το Κίνημα Αλλαγής, γύρω από το εκλογικό σύστημα στους δήμους και τις περιφέρειες, λέγοντας πως «είναι ακόμα ένα επεισόδιο αποπροσανατολισμού και ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας. Γιατί προσπαθούν να δείξουν ότι έχουν αντιθέσεις και διαφορές τη στιγμή που συμφωνούν στις στρατηγικές επιλογές, στη στρατηγική πλεύση και για τις περιφέρειες και για τους δήμους. Και στο κάτω κάτω της γραφής, ποτέ ένα εκλογικό σύστημα δεν απάλλαξε τους λαούς από τα προβλήματα και από τις δυσκολίες τις οποίες έχει. Βεβαίως, ως ΚΚΕ είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εξασφαλίζεται η ανόθευτη αποτύπωση της ψήφου, γιατί οι εκβιασμοί ή οι απειλές υπάρχουν και στις συγκεκριμένες συνθήκες». 
Το βασικό όμως είναι πως πέρα από τις αντιθέσεις, «μικρότερες ή μεγαλύτερες, υπαρκτές ή ανύπαρκτες, επιδιώκεται από την κυβέρνηση μια προσπάθεια ευρύτατων συναινέσεων, για να υπηρετηθεί ακόμα πιο στέρεα η αντιλαϊκή πολιτική». 
Αναφέρθηκε στα βασικά σημεία σύγκλισης που είναι η επονομαζόμενη «οικονομική αυτοτέλεια», η νέα ληστεία στο λαϊκό εισόδημα, δηλαδή με ένταξη του Πρασίνου στην ανταπόδοση με ανοικτό το ενδεχόμενο να ενταχθούν σε αυτή και άλλες υπηρεσίες, όπου οι πόροι της Τοπικής Διοίκησης κύρια πηγή θα έχουν την ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικότητα. Παράλληλα, οι δήμοι πρέπει να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τα επιχειρηματικά χαρακτηριστικά, αλλά και τη σύμφυση με επιχειρηματικά συμφέροντα και Συμπράξεις ενώ, ως τρίτο βασικό σημείο σύγκλισης, παρουσίασε το γεγονός πως «πρέπει να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο το σύστημά τους». Να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα, δηλαδή, το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής και ο νέος επόπτης αυτή την αρμοδιότητα θα έχει, αν εφαρμόζεται η αντιλαϊκή πολιτική. Παράλληλα, χαρακτήρισε ως κατάπτυστο το άρθρο που ο υπουργός έχει δικαίωμα να παύει έναν δήμαρχο, διότι «δεν συνεμορφώθη με τας υποδείξεις».
Το ΚΚΕ, είπε, απορρίπτει, όπως απέρριψε και τις παλιές αναδιαρθρώσεις, τη νέα κόπια αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στην Τοπική Διοίκηση, καθώς οι διοικητικές αναδιαρθρώσεις που έγιναν, δεν έφεραν ούτε μπορούν να φέρουν μία ανάπτυξη προς όφελος του λαού. «Καμιά ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι προς όφελος του λαού όταν το κουμάντο στην οικονομία το κάνουν τα μονοπώλια, όσο η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της αστικής τάξης και των κομμάτων».
Κάλεσε, τέλος, τους αιρετούς να έχουν ως αφετηρία τους «όχι το πως θα αναδιαρθρωθεί ακόμα περισσότερο, θα αντιδραστικοποιηθεί το σύστημα, αλλά να έχουν ως αφετηρία τους τον αγώνα και τις αγωνίες του λαού. Υπάρχουν μια σειρά στόχων πάλης, οι οποίοι μπορούν να αμβλύνουν αυτή την αντιλαϊκή επίθεση που δέχεται ο λαός  και ταυτόχρονα, να διαμορφώσουν ένα ευρύτατο πεδίο οργάνωσης της πάλης για να περάσει ο λαϊκός παράγοντας στην αντεπίθεση».