Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΔΕ Νίκος Σοφιανός: Το ΚΚΕ στέκεται απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές στην Τοπική Διοίκηση


Κάλεσμα στους αιρετούς που «επιμένουν να έχουν ως αφετηρία και έγνοια τις αγωνίες και τον αγώνα του λαού, να μην εγκλωβιστούν στη λογική για το πώς οι δήμοι θα γίνουν πιο λειτουργικοί, πιο αποτελεσματικοί στην προώθηση μιας βαθιάς αντιλαϊκής πολιτικής. Να συναντηθούμε με την μεγάλη προσπάθεια να ηττηθεί αυτή η πολιτική, να απαξιωθούν οι φορείς της που την υλοποιούν στους δήμους» απηύθυνε ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, από το βήμα του ετήσιου Συνεδρίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος που διεξάγεται στα Γιάννενα.
Κεντρικό θέμα του συνεδρίου είναι οι επικείμενες αντιδραστικές διοικητικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση, με τη συναίνεση της ηγεσίας της ΚΕΔΕ, οι οποίες αφορούν τις αναγκαίες προσαρμογές σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου για την ανάκαμψη των κερδών του, κάτι που προϋποθέτει το χτύπημα των εργατικών λαϊκών συμφερόντων.
Ο υπουργός Εσωτερικών Π. Σκουρλέτης είπε ότι θα καθιερωθεί η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα στις εκλογές για την Τοπική Διοίκηση και ότι αυτες θα αποδεσμευθούν από τις ευρωεκλογές. «Στο ερώτημα, εάν η Αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη την απλή αναλογική, απαντούμε απερίφραστα ναι. Την έχει ανάγκη για πολλούς λόγους, που σχετίζονται με τη λαϊκή συμμετοχή και τη συνοχή των τοπικών κοινωνιών» είπε ο υπουργός. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση επιδιώκει να συσκοτίσει τον πραγματικό ρόλο της Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης, που ως τμήμα του αστικού κράτους έχει σαν αποστολή την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής. Τα περί «αυτοτέλειας των δήμων» και για «ευρύτερες συναινέσεις» που ακούστηκαν, εντάσσονται στη λογική αφενός μεν να φορτωθούν νέα οικονομικά βάρη στις πλάτες των εργαζομένων, αφετέρου να λειτουργούν οι φορείς της Τοπικής Διοίκησης ακόμα πιο αποτελεσματικά σαν «μαξιλαράκι ασφαλείας», που θα απορροφά τη λαϊκή δυσαρέσκεια και θα λειτουργεί ως μηχανισμός ενσωμάτωσης.
Αποκαλυπτικός σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση ήταν και ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλης, ο οποίος είπε: «Η προωθούμενη μεταρρύθμιση θα πρέπει να έχει ως βασικούς άξονες την αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την προώθηση της τοπικής ανάπτυξης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Στόχος είναι να γίνει η Αυτοδιοίκηση κεντρικός πυλώνας της νέας αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Ολοι μαζί ενωμένοι, με αποφασιστικότητα, θα επιβεβαιώσουμε την πρόθεσή μας να αλλάξουμε το κράτος, τις ζωές μας, την Ελλάδα, όπως είναι και το κεντρικό μήνυμα του Συνεδρίου μας». Θέσεις που έρχονται να ρίξουν νερό στο μύλο των αντιδραστικών προθέσεων της κυβέρνησης.

Η ομιλία του Ν. Σοφιανού

«Θεωρούμε ότι τo Συνέδριο της ΚΕΔΕ γίνεται μπροστά σε μια συγκυρία πολιτική που δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε για τα πραγματικά προβλήματα, για την πραγματική ζωή, για τα δικαιώματα, πέρα από μεγάλα λόγια, από συνθήματα που τα έχουμε ακούσει και ξαναακούσει γιατί κυριολεκτικά η λαϊκή πλειοψηφία βρίσκεται στη μέγκενη, στο στόχαστρο της κυβέρνησης, των εταίρων της ΕΕ και του κεφαλαίου.
Οι τελευταίες φονικές πλημμύρες στη Δυτική Αττική και σε άλλες περιοχές, στη Σύμη και τη Σαμοθράκη πιο πριν, έρχονται να υπογραμμίσουν με τον πλέον τραγικό τρόπο όχι μόνο τα προβλήματα του παρελθόντος, πώς δημιουργήθηκε δηλαδή όλη αυτή η κατάσταση, αλλά και το τι γίνεται σήμερα, γιατί είναι αποτέλέσμα της ανάπτυξης που έτρεχε τα προηγούμενα χρόνια,  ανάπτυξη που κυοφόρησε την κρίση που βασανίζει τη λαϊκή πλειοψηφία αυτά τα εννέα χρόνια, και χαρακτηρίζει και την υποτιθέμενη δίκαιη ανάπτυξη -όπως τη λέει η κυβέρνηση- που σχεδιάζεται για τα επόμενα χρόνια, που βασίζεται πάνω στο τσακισμένο βιος, στη ζωή του λαού μας. Αυτή η πραγματικότητα δεν κρύβεται από τα διαφημιστικά spot της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ γύρω από το κοινωνικό μέρισμα.
Χιλιάδες εργαζόμενοι και φτωχά νοικοκυριά ακόμα δεν έχουν μαζέψει τα συντρίμμια τους από τις πλημμύρες και ο χειμώνας είναι μπροστά μας και είναι σίγουρο -το ξέρετε και εσείς- ότι θα δούμε και άλλες εικόνες σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας το επόμενο διάστημα, τους επόμενους μήνες. Απέναντι στα μεγάλα λόγια που ακούστηκαν γύρω από τις φονικές πλημμύρες που είχαμε, τι αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό που κατατέθηκε; Χωρίς δισταγμό αυτός ο προϋπολογισμός δείχνει ξανά το αντιλαϊκό του στίγμα. Οι δημόσιες δαπάνες, παρά τις μεγαλόστομες δηλώσεις του πρωθυπουργού, περιορίζονται σε μηδαμινά κονδύλια. Το ίδιο ισχύει αν αναζητήσουμε κονδύλια για αντισεισμική θωράκιση, γιατί δεν είμαστε σε χώρα που ο σεισμός  είναι ένας απρόβλεπτος παράγοντας ή την αντιπυρική προστασία γιατί δεν έχει φύγει ακόμα η μυρωδιά από τα καμένα του καλοκαιριού και δεν είναι μέτρο σύγκρισης πόσα στρέμματα κάηκαν από τους προηγούμενους και πόσα έχουν καεί από εμάς. 
Αντίθετα στον προϋπολογισμό φιγουράρουν και πάλι σε προτεραιότητα υποδομές που άμεσα ή έμμεσα απαντούν σε ανάγκες του κεφαλαίου. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα οι οδικοί άξονες με τα πολλαπλασιαζόμενα διόδια, που θα καταργούνταν, αλλά πολλαπλασιάζονται και την απουσία αντιπλημμυρικών έργων σε αυτούς τους άξονες, τα οποία θα γίνουν τώρα, αφού τα παραλάβαμε από  τους κατασκευαστές και κυριολεκτικά με μπαλώματα και πληρώνοντας επιπλέον εκατομμύρια. 
Οι μεγαλόστομες δηλώσεις των κυβερνητικών και άλλων κρατικών παραγόντων για τις κρίσιμες λαϊκές ανάγκες αποδείχνονται λόγια που σμικρύνονται μέχρι την εξαφάνιση. 
Αυτό επιβεβαιώνουν οι κυβερνητικές εξαγγελίες για το βιος των νοικοκυριών μετά τις καταστροφές. Για να μπορέσουν να ξαναστήσουν τα νοικοκυριά τους και τα μικρομάγαζα, θα πρέπει να προσφύγουν και πάλι στο δανεισμό. Αυτό προσδιορίζουν τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση για την "ανακούφιση" των πληγέντων. Μέτρα που δεν καλύπτουν το 100% των καταστροφών που υπέστησαν. Μέτρα λειψά που η πείρα και παλιότερων καταστροφών και εξαγγελιών μας κάνουν να αμφιβάλλουμε αν και αυτά θα υλοποιηθούν.
Υπάρχει ένα ερώτημα. Γιατί ενώ είναι γνωστά αυτά, είναι γνωστά διαχρονικά από τις κυβερνήσεις και τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, αλλά και την Τοπική Διοίκηση, ενώ γνωρίζουμε με λεπτομέρειες την όξυνση του προβλήματος της αντιπλημμυρικής προστασίας, αυτά τα έργα λείπουν. Μήπως δεν έλειψαν αυτά τα έργα από τα περίφημα αναπτυξιακά συνέδρια που έγιναν με την παρουσία του πρωθυπουργού σε όλες τις Περιφέρειες και με τη συμμετοχή των αντιπολιτευόμενων αιρετών, περιφερειαρχών, δημάρχων και εργοδοτικών συμφερόντων; Μήπως δεν ακούστηκαν σε αυτά τα συνέδρια τα γνωστά, η μόνιμη επωδός, να στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα στην Ενέργεια, στις υποδομές, στον Τουρισμό, στη διαχείριση των υδάτινων πόρων και την ίδια ώρα η ενεργειακή φτώχεια στα λαϊκά νοικοκυριά γενικεύεται, τέσσερις μονάδες, δύο στη Μεγαλόπολη και δύο στη Φλώρινα της ΔΕΗ ιδιωτικοποιούνται, φτωχοί αγρότες ξεκληρίζονται και ο τουρισμός γίνεται πολυτέλεια για τα λαϊκά νοικοκυριά και πεδίο σκληρής εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους στον κλάδο; Ή μήπως το ίδιο δεν ισχύει και με τις ΔΕΥΑ που στο όνομα έλλειψης κονδυλίων βαίνουν ολοταχώς σε κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση; 
Τα κριτήρια που εξασφαλίζουν τη συζήτηση γύρω από την ανάπτυξη είναι το κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου και αυτά αποτελούν εμπόδιο για τη λαϊκή ευημερία, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών που μπορούν και πρέπει σήμερα να αντιμετωπιστούν.
Πάρτε για παράδειγμα το πρόγραμμα των 500 εκατομμυρίων που ανακοίνωσε και εδώ ο υπουργός Εσωτερικών. Για ποιο λόγο η κυβέρνηση δεν αποδίδει από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αυτά τα 500 εκατομμύρια μέσω των ΣΑΤΑ απευθείας στους δήμους; Και για ποιο λόγο θα πρέπει να αποπληρώνονται αυτά τα έργα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, πληρώνοντας δηλαδή τόκους και δάνεια, άρα ο φορολογούμενος θα πληρώσει τουλάχιστον δύο φορές, μία με τη μη απόδοση και μία πληρώνοντας τη συνέχεια. 
Για ποιο λόγο αυτά τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης, προστασίας των δασών, της κοινωνικής πολιτικής δεν υπάρχουν; Να, με ποιο κριτήριο διαμορφώνονται  οι ιεραρχήσεις και οι επιλογές των έργων και αυτά δεν γίνονται για να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες. Να, γιατί χρόνια τώρα, που ξετυλίγονται οι αναδιαρθρώσεις σε κράτος, δήμους και Περιφέρειες, υψώνεται η σημαία "της επιχειρηματικότητας και της αποκέντρωσης" ως δήθεν λύση για την ανάπτυξη, ενώ λείπουν μελέτες, έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, αντιπυρική θωράκιση καταγράφεται ως πάρεργο, ο αντισεισμικός έλεγχος στα αζήτητα και κυριότερα η κοινωνική πολιτική οριοθετείται με τα περίφημα δίχτυα φτώχειας και τον εθελοντισμό.
Γίνεται και εδώ στο Συνέδριο και γενικότερα μεγάλη συζήτηση για μια ακόμα αναδιάρθρωση σε κράτος και Τοπική Διοίκηση. Αυτό είναι μι απαίτηση  που καταγράφεται και στο 3ο μνημόνιο το οποίο έχει ψηφιστεί από το σύνολο των άλλων πολιτικών κομμάτων. Είναι επίσης αυτές οι ρυθμίσεις, αυτά τα μέτρα προαπαιτούμενα στις λεγόμενες αξιολογήσεις από τους θεσμούς, δεν είναι κάτι ευκαιριακό, κάτι που επιβάλλεται "από  έξω". Είναι ανάγκη που πρέπει να γίνει σε συνθήκες κρίσης, πόσο μάλλον προσπάθειας να ξεφύγει από αυτή την κρίση για να προσαρμόσει το κράτος και τους δήμους στις σύγχρονες ανάγκες. Ως προς την κατεύθυνσή τους αυτές είναι εχθρικές και αυτό επιβεβαιώνεται και από τον "Καλλικράτη". Οι λεγόμενοι ίδιοι πόροι απογειώθηκαν, ξεπερνώντας κατά πολύ τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) και είναι δέσμευση στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου να αυξάνονται κάθε χρόνο οι ίδιοι πόροι. Πού είμαστε σήμερα, τι λέει ο προϋπολογισμός για το 2018; Τα ίδια έσοδα μαζί με τα ΠΟΕ ανέρχονται στα 3,114 δισ. και οι ΚΑΠ -αφαιρώντας τα προνοιακά- περιορίζονται σε μόλις 1,7 δισ. όταν προβλέπουν ήδη αύξηση 900 εκατομμύρια στον προϋπολογισμό από νέους έμμεσους και άμεσους φόρους και μείωση 700 εκατομμυρίων για συντάξεις, Υγεία, Πρόνοια. Πώς θα πληρώσει ο κόσμος αυτά τα λεφτά; Είναι διαφορετική δηλαδή η τσέπη η οποία πληρώνει τη δημοτική φορολογία, την ανταποδοτικότητα, που μάλιστα με βάση την ανταποδοτικότητα θα γίνουν οι προσλήψεις. Δηλαδή προσλαμβάνουμε μόνιμο προσωπικό όταν εξασφαλίζουμε ότι ο δημότης, ο εργαζόμενος θα πληρώνει για το μισθό του. 
Η αποκέντρωση των αρμοδιοτήτων στους δήμους και τις Περιφέρειες συνοδεύτηκε από τους εμπνευστές της από αυτή τη μεγάλη κουβέντα ότι θα λυθούν τα λαϊκά προβλήματα αφού είναι "πιο κοντά στον πολίτη"!
Η άμεση όμως σχέση των δήμων με το λαό μας δεν αποδεικνύει τη λαϊκότητα του θεσμού αλλά το πώς χρησιμοποιήθηκε για να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις. Είναι τυχαίο δηλαδή ότι στους δήμους κυοφορήθηκαν τα δίκτυα φτώχειας, ο εθελοντισμός, οι ΜΚΟ που λύνουν και δένουν και η λεγόμενη κοινωνική οικονομία; Είναι τυχαίο ότι σε αυτούς τους θεσμούς έχει αφεθεί η όποια κοινωνική πολιτική; Άσχετα από γνώμες ή προθέσεις που μπορεί να έχει. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί,  κατά τη γνώμη μας, κάποιος αιρετός που στέκεται στις λαϊκές ανάγκες να αποδεχθεί ότι αυτό το μοντέλο θα είναι ο τρόπος άσκησης κοινωνικής πολιτικής στον 21ο αιώνα.
Με την εφαρμογή του "Καλλικράτη" στους δήμους άνοιξαν νέα πεδία για την άνθηση της επιχειρηματικότητας.
Συνεχίστηκε αμείωτα ο περιορισμός κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Φούντωσε και ανθίζει η απασχολησιμότητα και η λεγόμενη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, μειώθηκε κατακόρυφα το μόνιμο προσωπικό. Συρρικνώθηκαν κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες τις οποίες υποκαθιστούν από ευκαιριακές δομές. Αλλεπάλληλα δεν είναι τα αιτήματα στα Δημοτικά Συμβούλια εργαζομένων με ημερομηνία λήξης που προβάλλουν το δικαίωμά τους στη μόνιμη σταθερή δουλειά και οι δήμοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά; 
Αποδείχτηκε στην πράξη ότι δημιούργησαν το δρόμο που διεύρυνε τη φοροληστεία των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την εμπορευματοποίηση της Πρόνοιας, της Υγείας, της Παιδείας, στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό.
Τα φληναφήματα περί αποκέντρωσης και λαϊκής συμμετοχής και έλεγχου από τα κάτω, στη βάση έδειξαν ότι είναι για να  "χρυσώσουν το χάπι".
Η εναντίωση στις αντιδραστικές ανατροπές σε κράτος, δήμους, Περιφέρειες για εργαζόμενους και εκλεγμένους στα τοπικά και περιφερικά όργανα σημαίνει πρώτα και κύρια να οργανώσουμε την πάλη για τη συνολική ανατροπή της πολιτικής που διαφημίζεται σαν μονόδρομος από το σύνολο του αστικού πολιτικού συστήματος.  
Με αυτές τις θέσεις το ΚΚΕ στέκεται απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές και δεν είναι το κύριο το θέμα του εκλογικού νόμου. Αυτό γίνεται για να καλυφθούν και συσχετισμοί που υπάρχουν για το κυβερνητικό κόμμα και τους συνεταίρους του. 
Από αυτή τη θέση το Κόμμα μας επιδιώκει την οργάνωση της πάλης, τη διεκδίκηση, την εναντίωση σε κυβέρνηση, αλλά και τοπικές αρχές που στηρίζουν τις αντιδραστικές ανατροπές. Καλούμε όσους από τους αιρετούς επιμένουν να έχουν ως αφετηρία και έγνοια τις αγωνίες και τον αγώνα του λαού να μην εγκλωβιστούν στη λογική για το πώς οι δήμοι θα γίνουν πιο λειτουργικοί, πιο αποτελεσματικοί στην προώθηση μιας βαθιάς αντιλαϊκής πολιτικής. Να συναντηθούμε με τη μεγάλη προσπάθεια να ηττηθεί αυτή η πολιτική, να απαξιωθούν οι φορείς της που την υλοποιούν στους δήμους».